Indian Summer vanuit de achterhoede...

 

 


Het moet eerst gemeld worden: Nico heeft écht geprobeerd om het Indian Summer gevoel te beleven op door last-minute de datum te proberen te vervroegen naar 20 september...maar dankzij de democratie in de club (ook bij ons is er de druk van de social media commentaren, in dit geval Whatsapp ;-)) is het toch 27 september gebleven! Nadeel? Geen echt zomerweertje. Maar...elk nadeel heeft zijn voordeel: een grote vertegenwoordiging inclusief enkele dames (ongeveer 18 bikers geloof ik), extra techniektraining om de veelvuldige plassen te ontwijken, en al bij al gewoon prima bike-weertje ook op de 27ste...


Plaats van vertrek was bij Flor en Betty. En het was een blij weerzien :-). Want in dit Corona-seizoen zijn de contacten en toertochten toch iets minder helaas...maar toch was het 'clubgevoel' dadelijk terug: iedereen begon spontaan bij te praten. Dit kon ook perfect, want naar even goede traditie waren er enkelen die het startuur niet haalden... Johan die dit al spontaan had laten weten, en Philippe die nog even met de fiets naar Langdorp kwam gereden...en hij is al niet de vroegste ;-). De groep vertrok dan ook rond 9u10, en enkel de staart van de groep zag nog net hoe op dat moment Johan & Philippe toekwamen... Flor en Nico VH bleven spontaan wachten, en dit viertal kon na een kwartiertje perfect terug aansluiten bij de groep dankzij de parcoerskennis van Flor, en zonder dat de hoofdmacht dit zelfs gemerkt heeft.


Met een groep van 18 bikers door de kronkelige paadjes van Langdorp, dat geeft natuurlijk fijne harmonica-bewegingen... Elke omgevallen boom (en er waren er toch enkele na storm Odette) gaf aanleiding tot een schijnbare hergroepering...maar daarna was het achteraan minutenlang gas geven om de gaten terug dicht te rijden! Het tempo was dan ook niet mis, vermoedelijk ook omdat ook de kop de beteren afwisselden. Toch bleef de groep de eerste 25 kilometer relatief goed samen, ook al omdat er tussenstukken waren om even bij te komen. Philippe had wel last van een leeglopende band (heeft een drie-tal keer moeten bij-pompen), en dat was toch de gelegenheid voor een eerste opsplitsing: de dames en enkele galante heren reden al vooruit om even een rustiger tempo te kunnen nemen, terwijl de hoofdmacht bij Philippe wachtte...om nadien weer goed door te trekken om zo vlug mogelijk terug bij de dames te zijn.


Nu ja, het kan ook wel zijn dat ikzelf dat gevoel van 'doortrekken' had, want ik moet toegeven...na enkele maanden totale stop en een maandje terug opstarten, was deze tocht voor mij persoonlijk nog wel een uitdaging. Na die eerste 25 kilometers, besloot ik dan ook om de groep te laten rijden en op eigen tempo verder te gaan. Ook Philippe en Flor maakten een eigen groepje, maar iets slimmer dan ik blijkbaar want ze hebben een lusje laten vallen om in de buurt van de groep te blijven. Zelf moest ik regelmatig wel eens stoppen en zoeken, want Nico had er nogal wat lusjes ingestoken waardoor het niet altijd even duidelijk was bij kruisingen van de track welke richting ik juist moest hebben. Ik heb daardoor wel een lusje tweemaal gedaan, maar uit principe wel elke meter gereden: beter dubbel genieten dan iets missen van de mooie tracks!


Het moet gezegd, de tracks waren weer prachtig. Er waren stukken bij in het nieuw opengestelde Merode-gebied, die ik nog nooit gedaan had, maar zeker in de toekomst terug op mijn verlanglijstje gaan komen! Mooie afwisseling van singletracks, dirt-track stukjes, zandwegen, boswegen etc...en dat alles door prachtige natuur met een minimaal aan asfalt...mooi!!


De hoofdgroep had blijkbaar toch besloten om eens te stoppen, want...vertrok net weer toen ik toekwam bij hun stopplaats. Enkel de laatsten hebben me nog zien toekomen vrees ik...en alhoewel ik dadelijk aanpikte, moest ik de groep 500 m verder toch weeral laten gaan... In de loop van de verdere rit, merkte ik dat ik niet de enige was, en dat ook Peter en de dames soms hun eigen ritme volgden. Kon ook perfect, want op dit parcours kwam je elkaar toch telkens terug tegen. Soms zelfs verrassend, zoals toen ik bij Averbode per ongeluk te kort langs het kapelletje op de heuvel reed, daardoor de echte track miste...om zo een koninklijke afdaling via de trappen te kunnen rijden terwijl gans de groep juiste onderaan stond om een pedaal van Wim z'n fiets te herstellen...Ik ben wel niet zeker of de enthousiaste reacties in de groep nu van bewondering waren, of gewoon dat het een belachelijk zicht was... Enfin, er is een filmpje beschikbaar vanaf nu om voor eeuwig mijn daaltechniek-mét-ijzeren schouder te kunnen bewonderen ;-), met dank aan Catherine.



Voor het laatste gedeelte kreeg ik het gezelschap van Geke, een andere oude ancien met veel valtechniek zoals ik. Natuurlijk moesten we een lusje in de verkeerde richting rijden, zodat we gans de groep nog eens konden kruisen. En omdat we af en toe een afdaling in het Bosberg gebied links lieten liggen, was er een gezellige interaktie met de groep die ons meerdere malen terug voorbijging. Het vat was dan ook ver leeg bij mij, en Geke en ik mikten dan ook maar om als eersten dat vat terug te gaan bijvullen bij Betty... Bleek dat we ook daarvoor te traag waren vandaag, want Peter (die nog veel last had van zijn gekneusde rib na een val veertien dagen ervoor) en Philippe (die al wat extra kilometers had in de ochtend en wat minder (Tour-)kilometers in de maand ervoor bleken al binnen gedraaid te zijn. Nu ja, een derde plaats is ook niet slecht zeker, lol. Terwijl Betty van alles tevoorschijn toverde (Leffe, Cola, maar ook hotdogs, taarten, mmmm, bedankt Betty!!!), druppelde iedereen binnen. En...het was weer eens super gezellig! Topritje, bedankt Nico & Flor! Een traditie om elk jaar te houden wat mij betreft, en ik ben zeker dat ik hier namens gans de club mag spreken!













 

 


 

September 2020 By Eric G