Quebec Single Trail Expérience

 

 


QUEBEC SINGLE TRAILS EXPÉRIENCE 4 AUG TEM 11 AUG 2018 (afgekort Qse)

Lang naar uit gekeken en toe geleefd door het team Eric Goris en Jimmy Grade; het klassement 100plus werd niet opgestart , dan maar team in overall. Ikzelf reed mijn wedstrijd: houdt de knie het of niet…. Bij inschrijving en het zien van base camp werd het al snel duidelijk: Francois en zijn team organiseerden een pentatlon in de winter voor 6000 skifanaten. Deze tweede editie van QSe met 84 bikers is klaar voor een serieuze groei!

Jour 0: Acceuil:   De openings -nachtrit in de straten van Quebec met politiebegeleiding en eindigde met een steile beklimming naar en in het citadel gaf aan dat er zowel klassementsrijders als funriders in het pak zaten. Opvallend was ook we reden los door tot aan het kantelen van het citadel, waar we de dag voordien nog 4 controles (en dus ook betalende ingang) gepasseerd waren. De Qse trekt alle registers open om met alle facetten van Quebec kennis te maken.

Jour 1: Canac – Valcartier: In de openingsrit mocht je zelf kiezen in welke van de drie startblokken dat je vertrok. Nadien werd je ingedeeld in het startblok, dat bleef voor de rest van de week. Jimmy en Eric vertrokken in twee en schoven vanaf dag 2 door naar startblok 1. Eigenlijk niet helemaal correct want toen de hoorn het vertrek voor blok 1 gaf, nam Jimmy (ondanks het weerwerk van een wedstrijdbegeleider) een vliegende start met het eerste blok en mocht Eric 20 seconden later het gat dicht rijden. Een halve kilometer na de start vloog de hartslag van Jimmy fors omhoog, vanaf dan was volle gaaaz in het wiel van Eric. Let’s have fun 😉 Deze rit was volledig op militair domein ook de vaste squad (vaste begeleiders die mee reden op de fiets of op gevaarlijke punten stonden) waren allen militairen. De eerste rit was ‘old school’ : de trails zijn niet aangelegd door mens maar door de natuur, dus: wortels en stenen! Een paar dingen werden al snel duidelijk: het was warm (rond 30°c) maar vooral de hoge vochtigheid nam veel energie! De rit was bijzonder technisch: comprimeer alle wortels en stenen uit de 85 km van de  Cimes des Waimes op 20 kilometer, dan kom je in de buurt. Voor elke meter was er inspanning nodig. Dit beloofde voor de volgende dagen ! Bij de aankomst was er een bbq en voor de Belgen een aanbod van sponsor Boreale. Dat klassement gingen we met glans winnen.
Jour 2: ValléeBras du Nord – secteur Saint Raymond:  De afstand rond de 25 km, waar ik toch een drie uren zoet mee ben. De afstand en hoogtemeters (op trailforks) geven niet aan wat de benen voelde: dit is heavy! Terug een dag grotendeels old school, met hier en daar al aangelegde downhill: alles offroad en bijna alles single trail: lekker!


Jour 3 : Mont Saint Anne : Met de bus naar het skigebied, waar het weekend nadien de uci world cup ging rond hossen. Plezant met de lift naar boven om te genieten van het uitzicht. Lekker downhill starten! technische steile klims en nog meer afdalingen ; om te eindigen tussen de lintjes van de world cup. Dit was ‘new school’: volledig aangelegde trails.In het eerste stuk waren er liefst 64 houten brugskes aangelegd om het biken mogelijk te maken. Weet dat er 25 man constant trails voor mtb aanleggen in Quebec. De regio wil zich profileren als mtb paradijs in de zomer! Prachtig decor, een aanrader.  De verhoudingen binnen het team lagen vast: Eric knalt bergop en Jimmy is de daler.

Jour 4: Lac Delage: Rond crossen op het Fatbike winter trail van Quebec. Na het vertrek onder de vliegtuig in de bomen door (nietwaar Jimmy?) de bossen in (old school!) om er niet meer uit te komen op 1 km van de aankomst. Het festival van de wortels en stenen werd verrijkt door grote rosten, na een flinke regenbui: de handen vol! Vooral de Kamasutrail: een zeer nauw spoor tussen hoge rotsen blijft me bij. Pittige rit om te eindigen met een plons in het meer.


Jour 5: Lac Beauport: Een van de zwaardere dagen in een privee domein, veelal old school. Het verhaal van de  wesp. Op een single track hoorde onze Jimmy zijn voorganger het uit krioelen van de pijn. “Aha, krampen?!” dacht Jimmy. Tot dat hij (en nadien Eric) ook een ferme wespesteek kreeg. Zoals alles in Canada is de wesp buiten formaat. Het team dat toen op de tweede plaats overall reed, kreeg ook met de wesp te maken. Alleen had de tweede rijder een allergie aan wespen en hebben ze dadelijk ingekort en ongeveer een uur afgestoken van het parcours. Onze mannen rekende al op de tweede plaats in het klassement maar de achteruit stelling van een uur , door de wedstrijdcommisaire, is niet gebeurd?!! Van daar: het gevoel van tweede geëindigd te zijn maar derde plaats ontvangen. Blijft knap!

Jour 6: Shanahan: Een memorabele rit in een schoolbus (een andere bus geraakt er niet) naar een afgelegen , volledig aangelegd parcours. Kijk even naar het filmpje van Jim op whatsApp: alle Canadezen zijn het flink aan het uit leggen en komen boven de luide muziek, crazy!
Voor de organisatie is Shanahan bij de mooiste 5 trails ter wereld, alleszins de mooiste trail van de week: naast en over een kleine rivier, bezaaid met grote rotsen. Schitterend! Fotos zeggen meer…
De dag van het podium voor het team Jim-Eric!



Jour 7: Sentiers du Moulin: Een kortere technische rit met nog iets meer rotsen , als het kan. Prachtige aangelegde flows met een jump over een klein schuurtje (of the chicken trail) 😉
Schitterende week, zijn naam waardig “Single Trails” in een land waar de natuur over heerst en een vriendelijk volkje weet wat biken en having fun is!
Zeker de moeite waard om de oversteek te doen!


 

 

 


 

September 2018 By Geert B