Grand Raid Nisramont 2017

 

 


Dit jaar was ik eigenlijk van plan op deze aan mij te laten voorbijgaan. Maar Bert besliste daar anders over en wist me te overtuigen. Spijt had ik zeker niet!!

Door onze beperkte reclamecampagne van 2016, was Rik de enige van de club die zich wou meten met de besten :-)
Nu moest het net lukken dat Rik net dat tikkeltje beter was dan Bert of ik (als we verder gaan op Strava gegevens). Maar omdat dit event enkel toegankelijk was voor duo's, stonden we voor een moeilijke keuze: wie wordt de partner van Rik? (deze persoon zou fysiek tot het uiterste gedreven worden).

Bert, zo goed geconnecteerd dat hij was, schoof volgende Chinese vrijwilliger naar voren: Kristoffel. Een atleet die een waardige compagnon van Rik bleek. En zo was team PITERAQ geboren.

Bert en ik sloegen de handen in elkaar, om het groene gevaar terug leven in te blazen.

De uitdaging was nog dezelfde als vorig jaar: 4km kajak, 25km MTB, 7km trail run, 14km MTB en afsluiten met 4km bike & run. Het enige verschil met vorig jaar: de twee laatste lussen waren van richting omgedraaid.

Na een korte nacht en een lange autorit, kwamen Bert en ik aan in Berismenil om onze wisselzone in te richten. Van daaruit vertrokken we naar de start.

Na de gebruikelijke intimidatie tussen de teams, zochten we ons een goede kajak uit met een stel bijhorende peddels en positioneerden we ons met de kajak op voldoende afstand van de tegenstand om voldoende peddelruimte te hebben.

Door een gemiste start en een buitenbocht startten we aan een inhaalrace. Na 1km kajakken kwam team Piteraq in het vizier. Dankzij onze goede techniek konden we ze vlot inhalen en positioneerden we ons bij de eerste 20.
Maar door een trage wissel voor het mountainbiken was Rik ons al voorbij gestoven.

Het mountainbiken, wat dan weer veel van een BeMC etappe weg had, was puur genieten. Hier schoven we dan ook stelselmatig naar voren. Maar de taart die Bert zaterdag had gegeten, zakte naar Bert zijn benen en dit was nefast voor onze progressie.

Met de trailrun in het vooruitzicht wisselden we zo snel mogelijk van schoenen, en tankten we even bij om de onvermijdelijke klop tegen te gaan.

Tijdens de trailrun kreeg ik het erg lastig. Halfweg betaalde ik de prijs voor de beperkte looptrainingen en waren we op wandelen aangewezen. In het laatste deel van de beklimming zagen we nog net Raf en Kristoffel. Zij waren al bezig aan het vervolg van het mountainbiken.

Vechtend tegen de krampen stapten we op onze bike voor het laatste deel mountainbiken. Het ging over 14km waarbij de gevreesde muur van Borzée bij hoorde. Gelukkig viel deze in de eerste 5km.
Ik moest en zou ook de muur bedwingen en positioneerde de ketting vooraan op de 24, achteraan op de 32, plaatste mezelf op de tip van het zadel en bereidde me voor op 3 minuten afzien.

Met aanmoedigingen van alle wandelende deelnemers was ik er toch in geslaagd om tot boven te rijden. Echter door deze onbezonnen actie schoten de krampen tot achter mijn oren en was het nog een marteling om tot op het einde te geraken.



Met de run & bike in het vooruitzicht haalden we nog een keer diep adem om alles op alles te zetten.

We waren nog maar net gestart of we kregen al aanmoedigingen van Rik en Kristoffel, zij waren al gefinisht met meer dan 20 minuten voorsprong.

Maar door onze wisseltechniek probeerden we de achterstand te beperken. De strategie ging als volgt: de fietser fietst vooruit en legt de fiets aan de kant, de loper pikt de fiets terug op en deze haalt al fietsend de loper weer in,… en zo deden we haasje over.
Bert merkte op dat deze techniek niet voor iedereen was weggelegd. Zo was er een loper die de fiets van zijn partner niet meer vond :-)

Fysiek uitgeteld komen we samen over de meet na 4u42min. Een dikke 20minuten na team PITERAQ.

Weer een geslaagde grand raid Nisramont: op naar 2018. Een toekomstige sterrit waardig zou ik zeggen.

Dat Rik op de foto in de schaduw staat, is louter toevallig :-)

 


 

April 2017 By Jeroen