Dag 3 : Pfronten - Sonthofen

logo transgermany

Pittig ritje !

Met slechts 55 kilometer en net als gisteren een kleine 1900 hoogtemeters, staat op dag 3 de kortste rit op het programma. Op papier zou deze rit wel eens kunnen uitgevochten worden tussen de echte krachtpatsers enerzijds en de ras-klimmers anderzijds, aangezien het hoogteprofiel bestaat uit 4 pieken zonder echte lopende recuperatie-stroken. Wait and see ...

Vandaag diende zich aan als een korte maar zware rit over drie pittige hellingen. Bij het ontbijt was het gespreksonderwerp de kledij van de dag. Na twee koude dagen was er eindelijk goed weer voorspeld voor vandaag, maar bij het opstaan was het toch nog compleet betrokken. Uiteindelijk vertrok ik met beenstukken, een vest met lange mouwen, een windstopper en overschoenen. Al snel bleek dat dit allemaal veel te warm was. Op de eerste helling scheen de zon al zo hard dat iedereen enorm begon te zweten.

Lander, Jonathan en ikzelf reden in groep de eerste helling op en kwamen net voor de top Erik tegen die in een startbox voor ons startte.Op de top van deze helling moesten we over een stuk van 28 procent door klevende modder. Niemand, zelfs de toppers vooraan niet, kon hier blijven rijden.

Na een leuke afdaling stopten Jonathan, Lander en ik aan de bevoorrading waar Erik ons vergezelde om de tweede helling aan te vatten. Erik was vastbesloten om zich in ons wiel vast te bijten, em wo geschiedde. Boven op de helling nam Erik over om de afdaling te beginnen.

Toen sloeg het noodlot toe Erik, de nestor en leider van onze groep viel over zijn stuur hard op de grond. Al snel beseften we dat het ernstig was. Jonathan ontfermde zich over Erik, Lander belde de rescue unit en ik probeerde de aankomende dalers af te remmen en rond Erik te leiden. Een vriendelijke man bood ons warme thee aan en zorgde dat de communicatie in het Duits goed verliep.

Na een lange 40 minuten kwam dan eindelijk de eerste motor aan die Erik de eerste zorgen toediende. Nog eens 30 minuten laten arriveerde eem jeep van de bergwacht met een arts. Zij riepen een helicopter op om Erik op te pikken.

En inderdaad, een kleine twee uur na de val werd Erik overgevlogen naar Garmisch. De eerste diagnose is gelukkig minder erg dan gevreesd. Erik kon ons zelf al even bellen, maar moet wel zeker nog tot maandag in het Ziekenhuis blijven.

Wij vertrokken als allerlaatsten van het hele pak om onze rit met een verdwaasd hoofd uit te rijden.

Natuurlijk is iedereen in de ploeg getroffen door dit nieuws. Het is hier ook duidelijk dat onze leider ontbreekt.

Ter volledigheid wetten we hier nog even de aankomsten op een rij:

Masters:

147 Johan
367 Pascal

Elite:

33 Stijn
88 Raf
153 Jimmy
179 Roel
232 Joeri
233 Rik
281 Herbert

Rescue Team\

493 Jonathan
494 Lander
495 Bart

 

 

June 4th 2010 by Bart