Etappe 2: Imst – Ischgl (77 km, 3184 hm)

logo transalp

 

Met drie cols en een zeer lastig oplopend stuk op het einde is de tweede etappe meteen héél zwaar. Na een korte vlakke aanloop is de eerste col van de dag de zwaarste. De Venetalm, op een dikke 10 km moeten we een hoogteverschil van 1200 meter zien te overbruggen. Efficient rijden en krachten doseren is de boodschap.

 

Wim & Frans:

Vanaf de eerste meters bergop werd er een stevig tempo opgelegd. Team na team moest de rol lossen. In de wetenschap dat de rit nog lang en zwaar beloofde te worden kozen ook wij al snel voor een eigen tempo. Op de eerste steile col van de dag kwamen we zo als 18de door en samen met 3 andere teams gingen we de afdaling in. De volgende 2 beklimmingen reden we steeds een strak en egaal tempo. Op de 2de col van de dag kwamen we zo in het gezelschap van 2 teams (Het garmin-team had de rol moeten lossen) opnieuw als 18de over de top. De volgende afdaling was behoorlijk technisch en de 2 andere teams beschikten over een betere techniek om sneller af te dalen. Halverwege stond er echter 1 renner langs de kant geparkeerd met stukken aan de fiets. Toch weer een bewijs dat je het in een meerdaagse wedstrijd beter wat voorzichtiger aanpakt. Ook na de 3de col werden we getrakteerd op een gevaarlijke afdaling. Door de hevige regenval van de vorige nacht moesten hier zelfs enkele stukken te voet worden afgelegd. De laatste 20km van de rit naar Ischl liepen bijna constant omhoog en we waren dan ook blij dat we de aankomst konden bereiken zonder al te diep in het krachtenarsenaal te gaan vandaag. Met de 17de plaats algemeen zijn we zeker niet ontevreden. Het kan natuurlijk altijd beter maar voorlopig staan we in de beoogde top20 en wie weet kunnen we in de volgende etappes nog wel enkele plaatsjes opschuiven….

 

Jimmy & Davy:

Voor de rit van vandaag hadden we het plan opgevat om (tegen onze natuur in) behoudend te rijden. Zeker de 1ste klim die 10Km lang was en 1300Hm opleverde. Maw een klim van 13% gem. Geen lachertje dus en we begonnen dan ook met enig wantrouwen aan onze opdracht. Het gevoel zat bij ons beiden wel goed en gedurende de hele klim hebben we de hartslag onder controle kunnen houden. Het tempo bleek toch aardig te zijn aangezien we stelselmatig opschoven zonder in het rood te komen. Tijdens de laatste 2Km hebben we toch de gashendel iets meer opengedraaid en rond de 120ste plaats doken we de afdaling in. Net als gisteren kreeg Davy weer te maken met enorm piepende remmen en aangezien zijn voorste rem gebroken was, was toch enige voorzichtigheid in de afdaling geboden. Ook op de tweede klim van de dag reden we stevig tempo en regelmatig kunnen we een paar andere bikers voorbijgaan of naar een volgend groepje rijden. De daarop volgende afdaling is echt wel technisch te noemen. Door de regen van de voorbije dagen en feit dat er reeds pakweg 200 man voor ons naar beneden is gereden maakt dat rotsen en boomwortels er gevaarlijk glad beginnen bij te liggen. Een paar keer gaat iedereen gewoon even van de fiets uit veiligheidsoverweging. Op de derde klim rijden we in een groepje van een man of 8, het laatste stukje is weer alles geven om rijdend boven te komen. Het eerste deel van de daarop volgende afdaling is weer te gevaarlijk om te rijden, zeker op semi-slicks . Nog 20 km en een kleine 600 hm te gaan. Geen lange hellingen meer maar hier gaat het parcours continue op en af, soms een technische passage en een hoog gehalte aan single tracks. Dit gedeelte is eigenlijk een beetje interval rijden want het is continue versnellen en kracht zetten om het volgende bultje vlot over te rijden. Davy begint het ondertussen een beetje op zijn heupen te krijgen van twee teams die wel mee willen maar niet al te veel willen mee werken. In de laatste 5 km draaien we de gas dan nog eens stevig open en laten we beide teams achter. We rijden over de finish na 4h40 als 62 team bij de mannen.

 

July 2010 By The Connections mtb Team Transalpers