TT Scherpenheuvel - "aan de ijskoude Demer"

 

Na de eerste sneeuwvlokjes eerder deze week en de vriestemperaturen van de afgelopen nacht was de toon gezet voor de eerste echte winterse TT van dit najaar!

Hans en ik besloten te opteren voor Scherpenheuvel, andere clubleden kozen voor Boutersem.

Ondanks het feit dat we redelijk laat aan de start waren, lag bijna alles nog hard bevroren, hier en daar zelfs gevaarlijk gepolijst door de remsporen van de andere bikers.

 

De tocht zelf was winters mooi, veel wit in de omgeving, heldere lucht, niet teveel asfalt en beton, hier en daar een hellingske... . Af en toe koude vingers en tenen, maar alles is relatief zo zou nog maar eens blijken.

Ik heb in mijn TT-bike carriere al veel gezien, maar het tafereel dat zich voor mijn ogen afspeelde na een 25tal kilometertjes zal me waarschijnlijk eeuwig bijblijven.

 

Ver weg van de beschaving, rolde een lint bikers langs de bevroren boorden van de Demer ergens tussen Testelt en Rillaar. Hans en ik hadden net achteraan bij een groepje aangesloten, en toen gebeurde het! Eén van de bikers vooraan in de groep verloor de controle in het gladde spoor, vloog naar rechts, de dijk af en PLONS het ijskoude demerwater in. Gelukkig waren we toch met een man of vijf die niet twijfelden en binnen enkele tellen stond er dan ook 3 man aan de waterkant met hun tenen in het water.

De panikerende jonge biker en zijn fiets ( hij had de bike nog maar 2 dagen, van een doop gesproken ! ) werden snel vastgegrepen en met behulp van vereende krachten terug aan wal getrokken en door Hans en nog een biker tot helemaal boven op de dijk gesleurd. De kerel had zeker niet naar Bear Grills op Discovery Channel gekeken, want het had wat voeten in de aarde om hem te overtuigen om al die natte kleren onmiddelijk uit te spelen, kwestie van onderkoeling tegen te gaan. Ieder droeg zijn steentje bij , zo gaf Hans zijn lange over-broek af, iemand anders zen handschoenen ... tot onze jonge vriend terug voorzien was van een min of meer droge uitrusting.

 

De snelste weg naar de auto was nog een tiental kilometers, waarvan 5 kilometer tegenrichting van de ander toertochtrijders. Onderweg hadden vooral Hans met zen korte zomerbroekske en de biker zonder handschoenen veel bekijks ;-).

 

Kortom, het was weer een memorabele tocht maar dit hoeft voor mij niet elke week zo spannend te zijn.

 

November 2010 By Herbert