XCM - Rando de L’Hermeton – Surice

 

Peter en ik stonden rond 9u aan de start. Peter ging voor de 65 km en ik voor de 90km.
Vroege vogels Joery en Rik vetrokken rond 8u voor de 90 km.

Na een kleine opwarming was ik klaar voor de start van de 90 km met +/- 1900 hm.
Ik had me voorgenomen om het eerste deel rustig aan te doen en daarna gas te geven.
De eerste kilometers waren vrij smooth met redelijk wat asfalt, een ideale opwarming dus.
Na een kilometer of 10 begonnen we aan de eerste echt steile klim, deze was technisch en liep over de typische rotsachtige ondergrond van de streek. Ik merkte dat de benen heel goed zaten en besloot dan ook om een tandje bij te steken. Het ritme zat goed en het klimmen ging vlot.
Het parcours trok verder richting de Maas. Nu volgde er een passage waar je best weg blijft als het heeft geregend; een strook van ongeveer een km of 2 waar we door diepe traktorsporen werden gestuurd met van die vettige klei ondergrond, het was te doen maar als je hier doormoet als het vettig ligt wordt het modder tot achter je oren.
Enkele km’s verder staken we de Maas over, hier volgde enkele lange klimmen en afdalingen.
Een kilometer of 10 na de 2e bevoorrading ga ik rechtdoor waar we rechtsaf moesten en kwam ik terug op deel van pacour terecht waar ik al eens was geweest. Het kwam mij hier bekend voor en ik wist hoe laat het was. Terugkeren had geen zin, want verder rijden was even ver. Dit koste mij dus 8 extra kilometers. Daar ging mijn goede tijd!
De moed zakte me in de schoenen (dan heb je goede benen en dan rijd je verkeerd).
Dan toch mezelf herpakt en alles beginnen geven om de verloren tijd goed te maken.
Aangekomen bij de 3e bevoorrading, klaar om mijn 2 lege drankbussen te vullen, krijg je te horen dat ze door hun voorraad drank zitten. Dit vond ik echt niet kunnen, zeker bij zulke temperaturen. De man van de bevoorrading heeft het dan ook mogen aanhoren!
Rond kilometer 70 moesten we 180 hm over 1km overbruggen. Het was een prachtige klim die recht naar boven ging met heel wat haarspeldbochten. Hierna volgde een afdaling die ons naar de Hermeton bracht, deze moesten we 2 maal doorkruisen met de fiets op de rug en voeten door het water.
Nog wat klimmen en dan volgde een lange technische afdaling, ik was blij toen ik beneden was want begon al krampen in de vingers te krijgen van het remmen.
Nog enkele snelle kilometers en de finish werd bereikt.

Vond het een prachtig parcours. Bepijling en bevoorrading konden zeker beter, maar toch zien ze mij hier volgend jaar terug!

Ondanks mijn omweg toch nog een 8e plek.
Joery 11e
Rik 16e
Peter 30e


  

July 2010 By Ben