Houffamarathon

 

Reactie Jokke :

 

Onder een voorlopige droge hemel werd het startschot gegeven voor de 7de marathon van Houffalize.
Voor Danny en David begon die een beetje in mineur (voorinschrijving niet in orde), maar dat zou de pret niet bederven.
Bij de opwarming heb ik nog even nog Rik of Stijn zien voorbijflitsen bij de start van de XL of was het de XXL versie.
Bert en Liselot waren van plan om dit jaar het podium te halen in de tandemcategorie, er waren echter 4 tandem-teams wat de kansen al aanzienlijk deed verminderen.
Na een rustige start in vergelijking met bijv. de Kitzalp en enkele kilometers asfalt later zat ik iets meer voorin. Regelmatig met de koersfiets kilometers afmalen heeft blijkbaar toch zijn vruchten afgeworpen. 
 
De eerste twintig kilometers verteerden nogal moeilijk, 't zal aan de korte nachtrust gelegen hebben.
David passeerde me al snel, Peter zou mij later ook inhalen.
 
Maar na de 2de bevoorrading ging het beter, maar dan kwam de versleten drive-train toch zijn tol opeisen : power-link 2-maal losgesprongen bij het schakelen en bij de laatste bevoorrading de ketting in 2, snel even terug naar de materiaalpost waar een behulpzame Oost-Vlaamse fietsenboer mij terug op weg hielp.
 
Door de regen van de week ervoor had ik me voorbereid op een stevig modderparcours, mijn tractorbanden moesten mij door de modderigste stukken loodsen zonder al teveel problemen.  Echter bleek het parcours nogal mee te vallen, op enkele kniediepe plassen na waar de gasten van sportograf natuurlijk met hun camera's stonden om de gekste capriolen van vallende bike(st)e(r)s op film vast te leggen. Deze keer stond mijn evenwicht engeltje in de buurt, niet eens gevallen ! 
 
Op de laatste km's kwam Danny ook voorbij. Telefoneren en marathon rijden gaan dus niet samen.
 
Maar niet getreurd, tevreden over de streep gebold, niet echt schitterende tijd,.
Ach wat  't was plezant.

 

 

 

Reactie Bert :

 

Pas na een overtuigende weersvoorspelling van Rik, hadden we pas zaterdagavond beslist naar Houffalize te trekken. t Zag er aanvankelijk immers alles behalve goed uit na een erg natte week én ook voorspelde regen.  Maar dus, Rik wist beter en inderdaad wij hebben amper regen gehad - tijdens t biken toch. En zelfs het parcours was nagenoeg volledig berijdbaar.

"We" want Lieselot ((nog?) geen clublid) en ik gaan met de tandem. Er is immers een apart tandemklassement en dat is geestig want een garantie op nog tandems; kwestie van niet alleen raar aangestaard te worden ...

Aangekomen in Houffalize is er gigantisch veel volk. We zijn net te laat voor de groepstart van de XL (98km) om 9u, maar we zien Rik nog net voorbijflitsen na een rondje door de straten van Houffalize.  Jokke kunnen we nog succes wensen voor de L (77km), Danny en Peter zien we ook alleen maar voorbijvliegen in het pak net na de start. David moet daar ook ergens tussen gezeten hebben.

Wij vertrekken ten slotte om 10u met de M (57km): op de eerste rij 5 tandems! Cool! Ze tellen af van 10, maar wij moeten op 5 vertrekken ... naar t schijnt omdat we trager zouden optrekken, pfffft.  Anyway, Lieselot moet toch wat gebries van die 350 bikers achter ons gevoeld hebben want op 5 voel ik haar direct vollen bak trappen en schieten we vooruit. Ik dacht hier rustig te starten, maar we rijden hier al direct op kop!  Nuja, na 10 tellen komt al direct een heel pak ons voorbijgevlamd.

Na de toeristenrit door het centrum begint meteen stevige asfaltklim om het pak wat te sorteren voor de eerste singletrack. Het eerste stuk is het pittigst, zeker qua klims. Enkele daarvan zeer steil, nat en glad, maar met een tandem hebt ge hierop meer grip wat des te motiverender is om zo lang mogelijk te blijven (de stappers voorbij) rijden. We rijden heel lang als 2e tandem, maar aan de bevoorrading komen binnen de minuut nog 2 tandems binnen.  Damn, iets te rap gedacht dat we hier in ne fauteuil het podium zouden halen!

Misschien daardoor wil ik iets te snel terug vertrekken en in het middelste deel merk ik al snel dat het minder gaat. Het komieke aan een tandem is, dat ge eigenlijk niet direct weet wat er scheelt: zijn het mijn eigen benen of is die van vanachter ni meer aan t trappen? Daarom ook is tandemregel nummer 1 hierover niet te snel uitspraken te doen ... We worden al snel voorbijgestoken door de eerste tandem (2 mannen) en een goed half uur later ook door de andere (mix team).  Er volgen nog een paar serieus vettige plakmodderstukken om het geknoei volledig te maken.

Op een smalle singletrack knallen we dan nog redelijk hard tegen de grond ... Niks spectaculair, maar een stomme stronk tussen het gras niet gezien en met de achterste pedaal er vol op. Gelukkig hebben we allebei maar wat oppervlakkige blutsen, mijn sleutelbeen hangt nog aaneen, maar toch wel ff serieus verschoten. Het podium kan ons ff worst wezen en we rijden relaxt tot de 2e bevoorrading.

Lieselot ziet nog net de mix-tandem vertrekken en staat meteen te springen om erachteraan te gaan.  Ik sta nog altijd in "nu is t genoeg"-modus, maar met onverwacht veel gemak halen we ze vrij snel in. Als we voorbijrijden doen we even een klapke (tandems onder elkaar hé).  De motivatie is weer terug en het laatste stuk trappen we nog stevig door.

De zalige afsluiter is een stuk van het WB-parcours. Stijn komt ons hier ergens voorbijgevlamd (XXL 118km en maar 1 uur en een kwart voor ons vertrokken, ahum!).

We hebben hier met onderscheiding het traagst van heel de club gefietst, maar belanden toch op het podium. Sorry hé mannen ;-)  Ik durf hier over de prijzen niks te zeggen.

resultaten:
Stijn haalde hier een geweldige 11e plaats op 219 na 5u40 op de 118km,
Rik een sterke 64e op 329 na 5u42 op de 98km.
Op de 77km met 541 deelnemers rijdt Peter een straffe 64e plek, Jokke zit in de snelste helft van het pak 244e en David en Danny heb ik helaas niet teruggevonden op de website.
Op de 57km rijden Lieselot en Bert 4u29 3e tandem (van de 5) en 1e tandem mixt ;-)

 

 

September 2010 By Joris en Bert