BK Marathon en GP MTB Beringen

logo GP Beringen

 

Bk marathon.

Een grote afspraak op de kalender, het bk marathin in beringen, op voorhand was het parcours voer voor discussie, 2x de mijnterril beklimmen en voor de rest slingeren door de bossen. Na het overlopen van de deelnemerslijst besef ik dat top 10 heel moeilijk word.

De start is meteen bergop knallen, iedereen à bloc tot boven op de terril om in een goeie positie aan de technische afdaling te beginnen, ikzelf deel mijn klim goed in en kan een egaal tempo tot boven rijden, mijn voorligger gaat er echter bij liggen in de afdaling en ik ben de aansluiting met de besten kwijt. Ik draai het terrein van de mijn af op mijn eentje en begin er dan maar aan, een concurrent pikt aan en we rijden samen een aardig tempo. Tot hij opeens zegt, “ hé dat zijn daar de koplopers”, we draaien de knaan nog een beetje verder open en pikken net voor de dubbele lus aan bij de kopgroep. Ik merk meteen dat de renners in dit groepje stuk voor stuk beter zijn dan ik, ik moet me dubbel plooien om te volgen, terwijl zij tijd en kracht hebben om tactische spelletjes te spelen.

 

Op het einde van de blauwe lus ligt er een strook los zand en hier bijt ik mijn tanden op stuk, ik moet het groepje laten rijden, maar kan het kleine gaatje weer dichten op de lange asfalt strook erna. We gaan voor de 2de keer de blauwe lus in, en ik hang er nog steeds aan, we passeren bevoorading 2 en enkele clubleden beginnen al te dromen, ze voelen echter mijn benen niet en die vertellen me dat ik me stevig aan het forceren ben. Door de tempowisselingen komt er een 2de groepje aansluiten en net op dat moment trekken de besten vol door, ik kan niet meer mee, logisch.

In het 2de groepje zit ik meer op mijn plaats maar de zandstrook doet me weer de das om, ik moet van de fiets en enkele rijden van me weg, ik heb ook mijn beste pijlen verschoren en heb de kracht niet meer om het gaatje dicht te rijden. Vanaf nu is het overleven tot aan de finish. Het begint ook nog te regen wat de laatste beklimming van de terril een ware martelgang maakt, met mijn laatste drupjes energie berijk ik de aankomst, 16de in de einduitslag, goed maar niet super qua uitslag, maar de eerste 60 km heb ik mezelf zeker verbaasd door met de besten mee te rijden.

 

 

Belgacom grand prix.

Met vermoeide benen van de marathon sta ik aan de start, enkele concurenten passen echter voor de dubbel en ik kan dus een goeie zaak doen in het algemene klassement.

Met nog 3x een beklimming van de mijnterril in verschiet beginnen we eraan, in de start moet ik enkele nederlanders met frisse benen en de toppers laten voorgaan, het parcours ligt er heel zwaar bij, de regen van de afgelopen dagen laat duidelijk zijn sporen na.

 

Bergop moet af en toe tevoet omdat het achterwiel doorslipt op de natte en steile beklimingen maar bergaf red ik me aardig op de technische passages. Ik rij een redelijk constante wedstrijd, ik heb mijn voorliggers af en toe in het zicht maar het gaatje dichtrijden zit er niet echt in, ik ben dan ook blij als ik als 13de de eindmeet passeer, als 3de renner die ook de marathon in de benen had.

 

Nu nog even afwachten welke positie ik inneem in het algemene klassement van de belgacom grand prix. 5de of 6de denk ik, volgende dagen zeker bevestiging.

 

 

September 2010 By Raf