Arlberg mountainbike Marathon - St.Anton [A]

logo adler

 

Een wedstrijd aan de voet van de Arlberg is voor mij altijd een beetje een thuismatch. Het is dan ook niet mijn eerste deelname hier.

 

Daags voor de wedstrijd nog een, iets te intensief, losrij-ritje gedaan samen met Ruth ( op de Pfänder aan de Bodensee tussen D en A ). Ook de fans van Herbert ( daar moet nog een goede naam voor verzonnen worden - naar analogie met de fans van Frans ) waren ondertussen toegekomen. Ge moet het maar doen alle 3 weken uw idool ( lol ) achterna reizen naar de verre alpenlanden.

 

De wedstrijd zelf begon in het midden van St.Anton, achter een R8 cabrio werd het veld ( een dikke 200 man sterk ) via de Bundesstrasse losgelaten richting St.Jacob. Op parcours-kennis afgaande wist ik dat er dan een bottleneck aankomt bij het begin van de eerste klim naar de Putzenalpe, en dus vatte ik vooraan post. Die voet ging dan ook goed, ik kwam door in de top 20, maar al snel moest ik het bekopen tijdens het eigenlijke begin van de klim. Een groepje snelle mannen kwam me snel voorbij en van aanpikken was geen sprake. Hoe meer de klim vorderde , hoe beter het begon te lopen tot ik weer die kramp kreeg in mijn linker been. En geen Sandra ( zie transgermany ) in de buurt voor een massage :-(.

Soit, de eerste top was bedwongen en het ging dan immers naar beneden, een snelle afdaling met enkele brede haarspeldbochten, kortom mijn favoriete playground tijdens wedstrijden. Hier stootte ik dan op hetvolgende probleem, eentje dat er al enkele dagen zat aan te komen en wat ik ook deed steeds erger werd - de achterrem was niet te moduleren ( = een moeilijk woord om te zeggen dat ik ofwel niet ofwel vol remmen kon maar niets ertussenin ). Daardoor moest ik vóór iedere bocht serieus afremmen met slepend achterwiel om de bocht iest ofwat heel door te komen. Van plaatsen goedmaken in deze en alle volgende afdalingen was er dan ook geen sprake, maar mede door enkele dichtgeknepen-billen-momenten verloor ik er ook geen.

 

De klim naar Gampen hadden die grapjassen nog iets steiler gemaakt dan vroeger door enkele haarspeldbochtjes af te snijden. En de afdaling begon met het voor mij onrijbare technische singletrailtje uit een ver verleden. Kortom het was best zweten die 2de helling.

De afdaling naar het mooserkruis heeft dan wel minder haarspeldbochten, maar blinde bochten zijn er in overvloed. De daalsnelheid was dan ook hier niet echt naar men goesting, maar het is het gewoon niet waard om in een karretje te belanden.

 

Hierdoor kwam ik op het asfalt in het Verwall wel moederziel alleen te zitten en besloot effe te temporiseren tot er een locomotief voorbijkwam. Echter eens de Loc daar was, bleek die belg toch wel net dat ietsjes te snel te gaan op dit vals plat stuk. In de overtuiging dat het geen zin had om halverwege de wedstrijd me stikkapot te rijden achter een geoefend baanwielrenner, besloot ik om later in de wedstrijd nog een poging te doen om eerste belg te worden. Dit was echter buiten de waard gerekend want ik zou hem niet meer terug zien.

 

Op de laatste klim van de dag kon ik nog wel een paar plaatsjes goed maken, oa toen er langs de kant van een forstweg in the middle of nowhere één van mijn fans fotootjes aan het trekken was. De arme fan zou nog bijna een uur nodig hebben om door de wildernis terug op de bewoonde wereld te geraken.

In de laatste afdaling kon ik door het ondertussen gekende probleem weeral niks goedmaken, maar zag ik de volgende prooi wel 500 meter voor me uitrijden.

Deze moest er vlak voor de finish dan ook nog aan geloven, want op een licht steigend stukje asfalt heeft ne mens geen last van slecht werkende achterremmen . . ;-)

 

Of ik er nu mee tevreden ben of niet, aan de uitslag kan ik dit jaar niks meer veranderen. De 47ste plaats algemeen en 16de in mijn leeftijdskategorie staat bijgeschreven in de geschiedenisboeken.

 

Nog eens nen dikke merci aan Hans en Kathleen voor de geleverde support.

Ook aan de last minute leverancier ( Ruth ) van een set remblokjes - die geen enkele fietsenboer in de buurt van de Bodensee bleek te hebben - nen dikke merci ondanks dat het het probleem dus niet oploste.

 

 

 

 

August 2010 By Herbert

s